اشک...

یه گوشه نشسته بودم آروم و خسته

خسته از این روزگار

خسته از این زمونه ی نامهربون

از سکوت این روزا خسته شدم، از این سکوت بی پایان

احساس کردم داره بارون می باره، اما نه بارونم دیگه حس باریدن نداره

این روزا آسمون جاشو به چشمای من داده

چند وقتیه که از چشای من داره بارون می باره

آره بارون می باره              داره بارون می باره

انگار بازم داره بارون می باره، سیل اشکا روی گونم جاریه

آسمون دیده چند وقته ابریه، هوای این دل من بد جوری طوفانیه

خسته ام

خسته از غصه و درد، خسته از این همه رنج

دل می خواد داد بزنه، این بار دیگه فریاد بزنه

بگه که گله داره ازت، دل جوری داره ازت

بگه که نادیده گرفتیش، بگه که بدجور شکستیش

بگه که روزاش حروم شد، بگه که عشقش تموم شد

بگه عاشق کدومه، بگه عاشقی تمومه

بگه چه ساده بودم، عاشقو دل داده بودم

اون همه از عشق گفتیم، آخرش کجا رسیدیم

شب روزمون یه خواب بود، عشق و دوستیمون سراب بود

دل می خواد داد بزنه، با صدای بلند فریاد بزنه

بگه از عاشقی دلگیرم، بگه از عشق دیگه سیرم

ولی باز فریاد میزنه و میگه:  

           بی تو می میرم...

سلام کسی که تو دلم درخشید
      من دیگه دوستت ندارم ببخشید
             بهتره که نپرسی علتش رو
                     چون که خودت ندادی فرصتش رو
                                 بهتره این نامه اخر باشه
                                        فکر کنم این واسه ما بهتر باشه
من واسه اون کسی که دوست ندارم
        نمی تونم شاخه ی گل بیارم
                   بین تو و اون روزا کلی فرقه
                              تو آسمونت پر رعد و برقه
                                    نه مهربونی نه واسم میخندی
                                             هر دری و من میزنم میبندی
کو اون همه شعرای عاشقونه
        کی بود بهم میگفت سلام بهونه
                نه نه صحبت سلام بهونه ای نیست
                        پرنده اینجاست ولی دونه ای نیست
                                خواستی فقط صاحب یه قفس شی
                                           بری و با دیگری هم نفس شی
خواستی بگی میشه تو دام بیفتم
           بعدش بگی دیدی بهت نگفتم
                      از چشم من افتادی نازنینم
                           دوست ندارم دیگه تو رو ببینم
                                     اون کسی که میزد دم از حسادت
                                               اگه بمیرم نمی یاد عیادت
منم میخوام اتمام حجت کنم
      خیال هر دومون رو راحت کنم
                 اگه دلت همین حالا بشکنه
                         بهتر از آوارگی های منه
                                من کسی رو میخوام که عاشق باشه
                                              اول و آخرش شقایق باشه
من کسی رو می خوام که نیست مثل تو
       پشیمونم دوستت ندارم برو
               پشیمونی گر چه نداره سودی
                       خوب شد که فهمیدم بدی به زودی
                                  من کسی رو میخوام که ناز و کم کم
                                             صدام کنه مثل فرشته مریم
مثل همون روزای آشنایی
          نه مثل حالا نه مثل رهایی
                    جواب بدی ندی دیگه تمومه
                             نمیدونم جواب واسه کدومه
                                     نامه هامو از بس جواب ندادی
                                             جواب بدی شاید بشه زیادی
شاخه نباتم که بشه واسطه
       دل نمیدم دیگه به این رابطه
                 اما یادت باشه که این آدما
                        کم نبودن پیشم ولیکن شما
                                نیستید مثل اون روزای طلایی
                                       کی گفته سه تا وقت داره جدایی
جدایی هر غمش هزار تا بخشه
          دل میسوزونه مثل آذرخشه
               من هر چه دوست دارم تموم شه نامه
                              دلم می یاد بازم میده ادامه 
                                  دیگه تموم شد اون همه غم و رنج
                                            وقت قرار و شوق ساعت پنج
برو پیش هر کسی که دوست داری
                   حق نداری اسم منم بیاری
                             بخوای نخوای زود برو به سلامت
                                               خدا منه بین ما ها قضاوت

بنام آزادی و بنام خلق بپا خواسته

باری دیگر حکومت جهل و جنون حکومت سر کوبگر مستبد آخوندی در ایران ماهیت ضد بشری خود را نمایان کرد و اینباردرتاریخ ۱۱/ ۳/ ۸۷ یک دختر ایرانی  یک  ایراندوخت از قبیله عشق به میهن وبلاگ نویس آزادیخواه خانم ناهید کلهر دانشجوی ۲۲ ساله رشته زیست شناسی در قم و توسط مامورین وزارت اطلا عات رژیم دستگیر و به جای نامعلومی انتقال داده شد خانم ناهید کلهر وبلاگ نویسی ( بنام آزادی بی بها نیست ) طعم این نوشته خود را به همگان چشان که واقعا در ایران آزادی بی بها نیست ؟ و رفت تا بهای آزادی در ایران را و در سلولهای مخوف رژیم بپردازد

جا دارد پایگاه خبری زندانیان سیاسی در ایران فریاد رس این دختر بازداشتی در چنگال خون آشام رژیم باشد و از همه مدافعان حقوق بشری و مبارزان راه آزادی می خواهد صدای مظلومیت زندانی در بند ناهید کلهر باشند تا با پیگیری های لازم اجازه ندهند بار دیگر مرگ مشکوک دیگری در بازداشتگاههای رژیم صورت گیرد که اگر سکوت کنید شاهد این چنین مرگهایی در ایران خواهیم بود پس دست یاری خود را بسوی شما یاران دراز کرده و می گوییم از ناهید کلهر حمایت بعمل آورید تا هر چه زورتر شاهد آزادی بدون قید و شرط این دانشجو باشیم

لذا کانون پیشاهنگی دفاع از زندانیان سیاسی در ایران به حاکمان رژیم هشدار می دهد هر گونه بد رفتاری و یا اینکه شکنجه روحی و جسمی که منجر به مرگ این دانشجو شود حکومت وزارت اطلاعات و شخص رهبری را مسئول دانسته و بهانه های واهی را هم نخواهیم پذیرفت و رژیم را مسئول حفظ جان این هم وطنمان می دانیم

جنبش آزادی ایرانیان - جنبش دانش آموزی ایران

با تشکر از جناب آرش

سلام دوستان

 این آپ مخصوصه دختران جهنمی ๑زهراجون๑هستش

امروز زهرا جون ما به دینا میاد

زهرا جون تولد مــــــبارک خانمی

ایشالله تولد صد سالگی

نه صد و بیست سالگی

نه صد بیست سال کمه

همیشه زنده باشی

تولد تولد تولـــــــــــــــدت مبارک

مبارک مبارک تولدت مــــــــبارک

بیـــــــــــــا شمعا رو فوت کــــن

تا صد سال زنده بــــــــــــاشی

استاد دانشگاه با این سوال ها شاگردانش را به چالش ذهنی کشاند.

آیا خدا هر چیزی را که وجود دارد، خلق کرد؟
شاگردی با قاطعیت پاسخ داد: بله او خلق کرد.
استاد پرسید: آیا خدا همه چیز را خلق کرد؟
شاگرد پاسخ داد: بله, آقا
استاد گفت: اگر خدا همه چیز را خلق کرد, پس او شیطان را نیز خلق کرد. چون شیطان نیز وجود دارد و مطابق قانون که کردار ما نمایانگر ماست, خدا نیز شیطان است.

دل نوشت...

ناراحت بود

غصه ام گرفت وقتی ناراحتیش رو احساس کردم

بهش گفتم چی شده چرا اینقدر ناراحتی ؟

گفت هیچی. گفت نمی تونم به کسی بگم!

گفتم آخه چرا ؟ کی از من به تو نزدیکتر، بالاخره باید دردتو به یکی بگی پس بگو ....

خیلی اصرار کردم تا حرفشو بزنه، اونم دیگه از این سکوت خسته شده بود، می خواست داد بزنه و بگه چقدر غصه داره پس گفت:

از درد گفت

از غم

از افسوس

از اندوه

از گذشته که چه زود گذشت

از آینده که چه تلخ می گذره

از نامهربونیه آدما

گفت هر کس به طریقی می شکنتش ..... و زیر لب زمزمه کرد:

هر کس به طریقی دل ما می شکند       بیگانه جدا دوست جدا می شکند

بیگانه اگر می شکند حرفی نیست        از دوست بپرسید چرا می شکند

خیلی ناراحت شدم

با صدایش بار یه غم عظیم رو حمل می کرد

می خواست ادامه بده اما سکوت .......

سکوت اومد و بهش اجازه نداد

سکوت همیشه ازش اجازه فریاد رو می گرفت

سکوت می گفت این درد فقط برای توئه باید تا آخر عمر به تنهای اون رو تحمل کنی و اجازه نداری درد و غمت رو برای کسی باز گو کنی.

پس سکوت کرد و دیگه ادامه نداد.

اما من همچنان ناراحتی اون رو احساس می کردم

احساس می کردم دلم داره می ترکه.

بهش گفتم حالا که نمی تونی بگی پس بنویس

قلم رو به دست گرفتم و روی کاغذ گذاشتم

ناگهان قطره ی اشکی از چشم پایین اومد و صفحه ی کاغذ رو نوازش کرد

از اشک پرسیدم تو برای چی اومدی؟

اشک گفت : خودت به دل گفتی بنویس! من اومدم تا حرف دلو بنویسم حرفی که بارها و بارها با اومدن من مکتوب شده اما هیچ کس حرف دل رو نخوند.

و بعد بهم گفت: یادت باشه حرف دل رو فقط با من میشه نوشت اما چشای هیچ کس قادر به خوندنش نیست.

و اون وقت بود که آهی کشیدم و فهمیدم حرف دل رو نه میشه زد نه میشه نوشت.

پس من هم سکوت کردم.

یادمون باشه که هیچکس رو امیدوار نکنیم بعد یکدفعه رهاش کنیم چون خرد میشه میشکنه و آهسته میمیره .
یادمون باشه که قلبمون رو همیشه لطیف نگه داریم تا کسی که به ما تکیه کرده سرش درد نگیره.
یادمون باشه قولی رو که به کسی میدیم عمل کنیم .
یادمون باشه هیچوقت کسی رو بیشتر از چند روز چشم به راه نذاریم چون امکان داره زیاد نتونه طاقت بیاره.
یادمون باشه اگه کسی دوستمون داشت بهش نگیم برو نمیخوام ببینمت چون زندگیش رو ازش میگیریم.

*****

*****

الهی.....

هر شادی که بی توست، اندوه است!

هر منزل که نه در راه توست، زندان است!

هر دل که نه در طلب توست، ویران است!

یک نفس با تو، به دو گیتی ارزان است!

یک دیدار از آنِ تو ، به صد هزار جان رایگان است!

صد جان نکند آنچه کند بوی وصالت!

آینه با من گفتگو کرد اول از حال تو پرسید 

روز بعد از رفتن تو رازقی مرد، باغچه خشکید 

دل اطلسی شکست و شعرم از دست تو رنجید 

روز بعد از رفتن تو ظلمت تازه ورق خورد 

نسترن های رو طاقچه بی تو پرپر شد و پژمرد 

نفسامو تو سینه پس زد، زمین عاشقاشو بلعید 

شیشه ی پنجره یخ زد، بارون فاجعه بارید 

عابر دیوونه این بار به من دیوونه خندید 

   عکس یادگاری ما بعد تو منو نبخشید   

                     نمیاد اونی که رفته به باد

                                          نمیاد اونی که عمره منه

                                                         نمیاد اونی که دل می کنه

دوباره دلم می خواد ببینمش

                    سرمو روی شونش بزارم

                                   از چشام قطره ی اشکی نمیاد

                                                        نکنه دیگه دوسش ندارم

شعر من زمزمه ی یه خواهشه

                آرزوم دیدن روی ماهشه

                                  میونه غربت این فاصله ها

                                              قلب من همیشه چشم به راهشه

دوباره دلم می خواد ببینمش

                       سرمو روی شونش بزارم

                                 از چشام قطره ی اشکی نمیاد

                                                      نکنه دیگه دوسش ندارم

نمیاد اونی که دلم می خواد

                  نمیاد اونی که رفته به باد

                                     نمیاد اونی که عمره منه

                                                  نمیاد اونی که دل می کنه

کاش میشد عشقمو باور بکنه

                    اونی که منو هرگز نمی خواد

                                    نمیاد تموم عمرم نمیاد

                                                     نمیاد دیگه هیچ وقت نمیاد

نمـیـــــــاد.........

*باران ببار که امشب دلـم تنگ است ....

چو من رفتم از این دینا بدانید ای جهانداران

                                           من از شوریده  بختان سر کوی وفا بودم

و بدان بی دلیل تر از تمام دلیل ها

دوستت دارم

که دوست داشتن را دلیلی نیست

دوست داشتن زیباست                  گرچه پایانش ناپیداست

من به پایان نمی اندیشم                که همین دوست داشتن زیباست

درد هایم را برایت گفته ام                         بشو اکنون این سکوت تلخ را

بشو همسفر من

با هم رهسپار راه دردیم

با هم لحظه ها را گریه کردیم

ما در صدای بی صدای گریه بودیم

ما از عبور تلخ لحظه غصه ساختیم

شاید در راه اگر با هم بمانیم

وقت رسیدن شعر خوشبختی بخوانیم

گوش کن،

جاده صدا می زند از دور قدم های تو را

چشم تو زینت تنهایی نیست

مرا به یاد خواهی آورد: آنچنان که باران غبار را از سنگ قبر کهنه ای می شوید

تا نام فراموش شده ای بدرخشد.

از پس سالها، مرا به یاد خواهی آورد

قدر آینه بندانید در آن لحظه که هست

                                                 نه در آن لحظه افتاد و شکست

گاهی بخوان ز دفتر شعرم ترانه ای

بنگر که غم به وادی مرگم کشانده است.

تنها مرا به تشنه طوفان من مبین

ای بس حدیث تلخ که ناگفته مانده است.

گفتم: ز سرنوشت بیندیش و آسمان

گفتی: غمین مباش آن کور و این کر است

دیدی که آسمان کر و سرنوشت کور

صد هراز مرتبه از ما قوی تر است.